Fahrenheit 451 (Anno Domini 2022.)

Vidim opet lomaču,
na kojoj gore ruski romani,
dugi kao rijeke, s mnoštvom likova,
sa dramatičnim sudbinama, sa disputima
o smrti, Bogu i kazni. Mrtve duše gore,
sagorijevaju, kopjejke se u rukavcima ribnjaka
pretvaraju u čelično more, i Bulgakovljeva priča
o vragu i izdaji, o smrti i o ljubavi, sad je prah.
Sve te avangardne projekcije, Babeljeve konjice,
crveni arbitri, suptilne novele o damama i psima,
iznova postaju igračka birokrata. Uvedimo cenzuru,
viču glasni domoroci, zgazimo ruske slikare fanatike,
zvjezdani jezik Hljebnikovljev, Blokove kaskade,
Cvetajevu, sve njene mračne note, nek gore,
jer povijest o smrti knjige se opet ponavlja!

P. S. nije distopija, događa se već..