Piše: Blažo Davidović
Slava na ovim prostorima ne postoji. Nema slavnih tamo gdje su slavni generali, tajkuni, ratni zločinci, političari i redikuli.
Postoji, dakle, tek jedino jedan naglašeni oblik poznatosti.
A možete i biti poznati po tome jer ste slavni. Iako ste uradili ništa, naprosto – slavni ste, i to su draži naše septičke jame.
Multimedijalna hiperprodukcija preslavnih ljudi, umnoženih u gomile, u armije, rađa potpunu negaciju svega, i onih poznatih, i onih slavnih koji su poznati po tome što su slavni.
Poznate osobe rade nešto, muče se, stvaraju, kreiraju, imaju djela, nagrade, rezultate, ali ih viđate na istim bankarskim šalterima kako moljakaju kredit, poznati su do vas u tramvaju, ispijaju travaricu u istom zadimljenom kafiću, njihov styling sasvim je svakodnevni, nemaju batlera, služavku,vikendicu na moru. Boje se da im ne isključe struju.
Poznati nemaju pojma o slavnima na Balkanu.
Slavni možda poneku i znaju o poznatima, ali ne znaju govoriti. Sise ne govore.
Kada poznati ujedno postani i slavni, mi tek neke jebene šanse za normalan život imamo.
A kad slavne upoznamo sa poznatima, pred tv kamerama, u direktnom prijenosu, pa ih posramimo, njih i retardirane ekipe koje produkcijski stoje iza te lažne slave imbecilno slavnih, onda ćemo se dobro nasmijati.
I nekaj popiti, zar ne?
U slavu slavnih i za dug život poznatih.
radio gornji grad 
